در میان تمام مشاغلی که با ورود هوش مصنوعی دستخوش تغییر شده‌اند، یک گروه شغلی بیش از همه از این فناوری بیزار است: ارزیابان خسارت بیمه. بر اساس پژوهش جدید پلتفرم ارزیابی مشاغل Glassdoor، حدود ۹۸ درصد از نظرات ارزیابان خسارت که در آن‌ها به هوش مصنوعی اشاره شده، کاملاً منفی بوده است؛ آماری که آن‌ها را به بزرگ‌ترین مخالفان هوش مصنوعی در میان نیروی کار آمریکا تبدیل می‌کند.
شکایت اصلی ارزیابان خسارت این است که مدیران شیفته فناوری، آن‌ها را مجبور به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعیِ پر از خطا می‌کنند. در نهایت، وقتی هوش مصنوعی در انجام وظایف خود ناموفق عمل می‌کند، این انسان‌ها هستند که باید پیامدهای آن را جبران کنند و پاسخگوی مشتریان عصبانی باشند.
افزایش حجم کار و خطاهای بی‌پایان
احمد جکسون، یکی از ارزیابان سابق یک شرکت بزرگ بیمه، تجربه خود را این‌گونه توصیف می‌کند که شرکت او تصمیم گرفت از هوش مصنوعی برای ثبت اولیه خسارت‌ها و جمع‌آوری اطلاعات استفاده کند. این اقدام قرار بود کارها را ساده‌تر کند، اما در عمل به سرازیر شدن پرونده‌های اشتباه دسته‌بندی‌شده منجر شد. جکسون می‌گوید بارها با «توهمات هوش مصنوعی» در خلاصه پرونده‌ها مواجه شده و انتقال ناخواسته این اطلاعات غلط به مشتریان یا وکلای آن‌ها، خشم شدید ارباب‌رجوع را به همراه داشته است. او در نهایت به دلیل افزایش حجم کار ناشی از اصلاح خطاهای هوش مصنوعی، شغل خود را ترک کرد.
جفری کانراد، یکی از مدیران ارزیابی خسارت در آلاباما، این وضعیت را «خستگی مفرط از هوش مصنوعی» می‌نامد و می‌گوید: «ما از اینکه هوش مصنوعی به زور وارد کارمان می‌شود، کاملاً فرسوده شده‌ایم.»
بحران اشتغال و ترس از جایگزینی
آمارها نشان می‌دهند نگرانی ارزیابان بی‌دلیل نیست. طبق داده‌های اداره آمار کار ایالات متحده (BLS)، انتظار می‌رود تعداد ارزیابان خسارت در این کشور طی دهه آینده ۵ درصد کاهش یابد. همچنین داده‌های Glassdoor نشان می‌دهد که آگهی‌های استخدام برای افراد تازه‌کار در این حوزه از سال ۲۰۲۵ به میزان ۵۰ درصد کاهش یافته است.
شرکت‌های بیمه با سرمایه‌گذاری روی استارتاپ‌های هوش مصنوعی مانند Liberate و Pace به دنبال خودکارسازی فرآیندها هستند. برای مثال، شرکت بیمه Lemonade اعلام کرده است که چت‌بات اختصاصی آن به نام AI Jim، حدود ۹۶ درصد از گزارش‌های اولیه خسارت را مدیریت می‌کند و ۵۵ درصد از کل پرونده‌ها به صورت کاملاً خودکار پردازش می‌شوند. این روند باعث شده ارزیابان احساس کنند در حال آموزش دادن به جایگزین‌های دیجیتالی خود هستند.
ابزاری که نباید کلیددار اصلی شود
اگرچه هوش مصنوعی در کارهای اداری ساده مانند تمدید اجاره خودروی خسارت‌دیدگان مفید است، اما ارزیابان به خروجی آن در موارد حساس اعتماد ندارند. یک خطای کوچک هوش مصنوعی در خواندن اسناد پزشکی یا حقوقی می‌تواند به پرداخت مبالغ نادرست منجر شود؛ اشتباهی که مشتریان آن را از چشم ارزیاب انسانی می‌بینند، نه سیستم هوش مصنوعی.
کانراد با اشاره به تجربه شخصی خود از آتش گرفتن خانه‌اش در سال‌ها پیش می‌گوید: «در شرایط بحرانی، مشتری به یک انسان نیاز دارد تا مطمئن شود خودش و خانواده‌اش در امان هستند. هوش مصنوعی ابزار خوبی است، اما هرگز نباید کلید اصلی کار را به دست آن سپرد. جایگزین کردن انسانیت با هوش مصنوعی، استراتژی خطرناکی است.»