گوشی‌های خانواده Samsung Galaxy و Google Pixel به دلیل پشتیبانی نرم‌افزاری طولانی‌مدت و قابلیت‌های انحصاری، توجه زیادی را در بازار اندروید به خود جلب کرده‌اند. با این حال، این دو برند بزرگ هنوز برخی از کاربردی‌ترین ویژگی‌های موجود در سایر گوشی‌های اندرویدی را به کاربران خود ارائه نمی‌دهند.
۱. فناوری شارژ فوق‌سریع (Ultra-fast charging)
سرعت شارژ در پرچمداران سامسونگ و گوگل در مقایسه با رقبای چینی بسیار محافظه‌کارانه است. گوشی Samsung Galaxy S26 Ultra از شارژ ۶۰ واتی پشتیبانی می‌کند که شارژ کامل آن حدود یک ساعت طول می‌کشد. در مقابل، خانواده Pixel 11 Pro حداکثر سرعت شارژ ۴۵ واتی را ارائه می‌دهند که فرآیند شارژ آن نزدیک به دو ساعت زمان می‌برد.
این در حالی است که گوشی OnePlus 15 با فناوری شارژ ۸۰ واتی در مدت ۴۰ دقیقه به‌طور کامل شارژ می‌شود. در بازارهای خارج از ایالات متحده، برندهایی مانند HUAWEI، Xiaomi و OPPO پا را فراتر گذاشته و فناوری‌های شارژ ۱۲۰ واتی و حتی بالاتر را ارائه می‌دهند که سرعت بسیار بیشتری را بدون آسیب جدی به عمر باتری فراهم می‌کنند.
۲. فرستنده مادون قرمز (IR Blaster)
فرستنده‌های مادون قرمز که زمانی در گوشی‌های اندرویدی بسیار رایج بودند، اکنون به ویژگی نادری تبدیل شده‌اند. با این حال، این قابلیت هنوز در برخی پرچمدارها مانند OnePlus 15 و Xiaomi 17 وجود دارد. فرستنده مادون قرمز به کاربران اجازه می‌دهد تا تلویزیون‌های قدیمی، سیستم‌های صوتی و حتی کولرهای گازی را بدون نیاز به ریموت کنترل فیزیکی و تنها از طریق گوشی خود کنترل کنند.
۳. فضای دوم شیائومی (Xiaomi Second Space)
اگرچه سامسونگ قابلیت Secure Folder را برای شبیه‌سازی برنامه‌ها ارائه می‌دهد، اما این ابزار محدودیت‌های زیادی دارد؛ برنامه‌های کلون‌شده در یک محیط ایزوله اجرا می‌شوند، دسترسی به گالری اصلی ندارند و اعلان‌های آن‌ها معمولاً با تأخیر مواجه می‌شود.
در مقابل، قابلیت Second Space در گوشی‌های Xiaomi یک پروفایل کاربری کاملاً مجزا در سطح سیستم‌عامل ایجاد می‌کند. این فضای دوم دارای صفحه قفل، رمز عبور یا اثر انگشت اختصاصی، تصاویر پس‌زمینه و برنامه‌های مجزا است. اعلان‌های این بخش در زمان استفاده از پروفایل اصلی کاملاً پنهان می‌مانند و برنامه‌ها می‌توانند به‌راحتی با برنامه‌های سیستمی و مدیریت رمز عبور ارتباط برقرار کنند.
۴. ژست‌های حرکتی موتورولا (Moto Actions)
برخلاف سامسونگ و گوگل که برای تشخیص ژست‌های حرکتی به نرم‌افزار متکی هستند، Motorola از حسگرهای سخت‌افزاری اختصاصی برای تشخیص حرکت استفاده می‌کند. این فناوری امکان اجرای ژست‌های حرکتی پیچیده مانند دو بار چرخاندن مچ دست برای اجرای دوربین یا حرکت ضربه‌ای (شبیه به ضربه کاراته) برای روشن کردن چراغ قوه را فراهم می‌کند. این قابلیت‌ها حتی در زمان خاموش بودن صفحه نمایش، پوشیدن دستکش یا کثیف بودن دست‌ها نیز به‌خوبی کار می‌کنند.
۵. رابط نوری گلیف در گوشی‌های ناتینگ (Nothing Glyph Interface)
گوگل به‌تازگی نشانگر LED با نام HiLight را برای تعامل با هوش مصنوعی Gemini معرفی کرده است که کارایی بسیار محدودی دارد. در طرف مقابل، رابط کاربری Glyph در گوشی‌های Nothing از یک نمایشگر ماتریس نقطه‌ای LED در پنل پشتی استفاده می‌کند. این سیستم نوری نه‌تنها اعلان‌های مربوط به مخاطبان خاص و برنامه‌ها را نشان می‌دهد، بلکه به کاربر کمک می‌کند بدون نیاز به روشن کردن صفحه نمایش گوشی، از وضعیت دستگاه خود مطلع شود و زمان روشن بودن صفحه نمایش (Screen Time) را کاهش دهد.