مادربردها معمولاً قطعات هیجان‌انگیزی برای کاربران عادی سخت‌افزار نیستند و بیشتر توجهات هنگام ارتقای سیستم معطوف به کارت گرافیک (GPU) و پردازنده (CPU) می‌شود. با این حال، در شرایطی که قیمت قطعات سخت‌افزاری بالا است، شناخت پتانسیل‌های پنهان مادربرد می‌تواند به ارتقای ارزان‌قیمت سیستم کمک کند. یکی از این قابلیت‌های نادیده گرفته‌شده، هدرهای داخلی USB روی مادربرد هستند.
تبدیل یک هدر داخلی به چندین پورت با هاب USB داخلی
هدرهای USB 2.0 معمولاً به صورت بلوک‌های کوچک ۹ پین در لبه پایینی مادربرد قرار دارند. هر هدر می‌تواند دو پورت USB را پشتیبانی کند و معمولاً روی یک مادربرد استاندارد دو عدد از این هدرها وجود دارد. با این حال، اتصال تجهیزاتی مانند پنل جلویی کیس، خنک‌کننده‌های مایع (AIO) و کنترلرهای RGB می‌تواند به‌سرعت این پورت‌ها را اشغال کند.
برای حل این مشکل، می‌توان از یک هاب USB داخلی استفاده کرد که یک هدر ۹ پین را به چهار هدر تبدیل می‌کند. این هاب‌ها که قیمتی بین ۲۰ تا ۳۰ دلار دارند، معمولاً به صورت مغناطیسی درون کیس پنهان می‌شوند. نکته مهم در انتخاب این هاب‌ها (مانند Corsair Internal 4-Port USB 2.0 Hub)، استفاده از کانکتور برق SATA است؛ زیرا هدرهای مادربرد تنها حدود ۵۰۰ میلی‌آمپر جریان ارائه می‌دهند و استفاده از اسپلیترهای غیرفعال (بدون برق مجزا) جریان را تقسیم کرده و برای دستگاه‌هایی مانند SSDهای پرتابل که به برق و پهنای باند کامل نیاز دارند، مناسب نخواهد بود.
تبدیل هدرهای بدون استفاده به پورت‌های پشت کیس
اگر مادربرد شما دارای هدرهای USB اضافی (مانند USB 3.0) است که کیس شما کابل رابطی برای آن‌ها ندارد، می‌توانید با استفاده از یک مبدل اسلات پشت کیس (Slot plate adapter) با قیمت ۱۰ تا ۱۵ دلار، آن‌ها را به پورت‌های فعال در پشت کیس تبدیل کنید. این مبدل به هدرهای ۹ پین یا ۱۹ پین متصل شده و خروجی آن در یکی از اسلات‌های خالی PCIe پشت کیس قرار می‌گیرد.
البته در استفاده از پورت‌های USB 3.0 پشتی باید به یک نکته توجه داشت: فرکانس USB 3.0 می‌تواند روی باند ۲.۴ گیگاهرتز نویز ایجاد کند و عملکرد دانگل‌های بی‌سیم موس و کیبورد را در صورت اتصال به این پورت‌ها مختل سازد.
افزودن پورت USB-C به کیس‌های قدیمی
بسیاری از مادربردهای مدرن دارای یک هدر ۲۰ پین USB-C (معروف به Type-E یا Key A) هستند. اگر کیس شما قدیمی است و در پنل جلویی خود پورت USB-C ندارد، این هدر روی مادربرد بدون استفاده می‌ماند. با تهیه یک براکت اسلات مخصوص، می‌توانید این هدر داخلی را به یک پورت USB-C واقعی در پشت کیس تبدیل کنید و نیازی به استفاده از مبدل‌های موقت روی پورت‌های Type-A نخواهید داشت.
پیش از خرید هرگونه تجهیزات جانبی، حتماً دفترچه راهنمای مادربرد خود را مطالعه کنید تا از وجود هدرهای خالی و سازگاری آن‌ها با قطعات مطمئن شوید.