شرکت OpenAI با بهکارگیری حدود ۱۰ هزار عامل هوش مصنوعی و صرف دهها میلیون دلار هزینه پردازشی در مدت ۸۸ ساعت، مدعی حل مسئله ریاضی «ناویر-استوکس» (Navier-Stokes) شده است؛ مسئلهای که یکی از مسائل هفتگانه جایزه هزاره (Millennium Prize) به شمار میرود. با این حال، این دستاورد علمی به جای تحسین، جنجال بزرگی در جامعه ریاضیات به پا کرده و اتهاماتی نظیر تلاش برای حذف رقبای تجاری و استفاده غیرمجاز از ایده پژوهشگران را متوجه این غول فناوری کرده است.
پیشنهاد جنجالی برای حذف رقیب تجاری
طبق گزارش رسانه The Verge، تریستان باکمستر (Tristan Buckmaster)، استاد دانشگاه نیویورک، و لون آلپوگه (Levent Alpöge)، پژوهشگر شرکت رقیب Anthropic، به طور مستقل در حال کار روی حل این مسئله بودند. باکمستر ادعا میکند پس از اینکه OpenAI از پیشرفت آنها مطلع شد، رقابتی فشرده را برای حل زودتر مسئله آغاز کرد. به گفته او، سباستین بوبک (Sébastien Bubeck)، پژوهشگر OpenAI، به او پیشنهاد دسترسی به «توان پردازشی نامحدود» و نویسندگی انحصاری مقاله این دستاورد را داده، به شرطی که همکارش آلپوگه را از این پروژه کنار بگذارد؛ پیشنهادی که باکمستر آن را یک «رشوه» برای دور زدن همکارش خوانده و رد کرده است.
در مقابل، بوبک روایت باکمستر از این گفتگو را رد کرده، اما تایید کرده است که حضور یک کارمند Anthropic در پروژه داخلی OpenAI برای آنها پذیرفتنی نبوده است.
اتهام استفاده از ابزار Codex و پاسخ OpenAI
علاوه بر این، باکمستر ابراز نگرانی کرده که ممکن است OpenAI از دادههای تعامل او با ابزار هوش مصنوعی Codex برای حل این مسئله استفاده کرده باشد. لورنس فاکونه (Laurance Fauconnet)، سخنگوی OpenAI، این ادعا را به شدت تکذیب کرده و اظهار داشته که غیرممکن است پرامپتهای باکمستر در دو ماه گذشته تاثیری روی آموزش یا خروجی سیستم گذاشته باشد. با این حال، باکمستر میگوید با توجه به رفتارهای پیشین این شرکت، باید به چنین بیانیههایی با دیده تردید نگریست.
این تنشها باعث ایجاد موجی از نگرانی در میان جامعه ریاضیدانان شده است. بسیاری از پژوهشگران معتقدند ورود غولهای فناوری با منابع مالی بیانتها به حوزه ریاضیات محض، هنجارهای دیرینه این علم را به چالش کشیده است؛ چرا که ریاضیدانان به دنبال پیشرفت علم هستند، اما هدف اصلی OpenAI صرفاً «برنده شدن» در رقابتهای تجاری است.