نسل جدیدی از گجت‌های پوشیدنی روانه بازار شده‌اند که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که ۹۹ درصد مواقع آن‌ها را نادیده بگیرید؛ دستگاه‌هایی بدون صفحه نمایش که تنها زمان خالی شدن باتری نیاز به توجه دارند. این ردیاب‌های مینیمال، داده‌های سلامتی شما را شبانه‌روز جمع‌آوری می‌کنند تا بعداً در فرصت مناسب، آن‌ها را روی اپلیکیشن گوشی خود بررسی کنید.
بازگشت به دوران سادگی و فرار از بمباران اطلاعاتی
در حال حاضر بازار این دسته از محصولات با حضور مدل‌هایی چون Whoop (پیشگام این حوزه)، Garmin Cirqa، Google Fitbit Air، Polar Loop و Amazfit Helio Strap در حال رونق گرفتن است و حتی گزارش‌ها نشان می‌دهند اپل نیز در حال بررسی ساخت نسخه اختصاصی خود از این مفهوم است. دلیل اصلی این استقبال ساده است: بسیاری از کاربران از فناوری‌های تشنه توجه و اعلان‌های بی‌پایان خسته شده‌اند.
این گجت‌های جدید تا حدی یادآور نسل‌های اولیه ردیاب‌های سلامتی مانند Fitbit Ultra در سال ۲۰۱۱ هستند که به لباس متصل می‌شدند و نیازی به بررسی مداوم نداشتند. این در حالی است که ساعت‌های هوشمند امروزی با صفحات نمایش OLED و لرزش‌های مداوم برای پیام‌های شبکه‌های اجتماعی و ایمیل‌ها، به منبعی برای حواس‌پرتی و استرس مداوم تبدیل شده‌اند.
نقش دوگانه هوش مصنوعی: راهکار یا علت مشکل؟
موج جدید گجت‌های بدون صفحه نمایش، در واقع حاصل حذف نمایشگر از ردیاب‌های سنتی است. شرکت‌هایی مانند گوگل با Fitbit Air تلاش می‌کنند تا داده‌های خام را از طریق هوش مصنوعی در اپلیکیشن گوشی به تحلیل‌های متنی و کاربردی تبدیل کنند. این رویکرد باعث می‌شود نبود صفحه نمایش روی مچ دست به یک نقطه قوت تبدیل شود، چرا که تحلیل داده‌ها روی صفحه بزرگتر گوشی بسیار کارآمدتر است.
با این حال، هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال خود یکی از دلایل اصلی خستگی مفرط کاربران هستند. تحقیقات پژوهشگران نشان می‌دهد ابزارهای دیجیتال در محیط کار و زندگی روزمره به طور مداوم باعث بروز پدیده‌هایی چون «استرس دیجیتال» (technostress)، بارگذاری بیش از حد اطلاعات و از بین رفتن مرز میان کار و زندگی شخصی می‌شوند؛ موضوعی که تمایل کاربران به استفاده از فناوری‌های کم‌مزاحمت را به شدت افزایش داده است.