بسیاری از کاربران گوشی‌های هوشمند قدیمی خود را پس از خرید مدل‌های جدیدتر بدون استفاده رها می‌کنند. با این حال، سخت‌افزار این دستگاه‌ها اغلب همچنان برای کارهای پایه کارآمد است. در همین راستا، یکی از کارشناسان رسانه Android Authority در یک تجربه عملی تلاش کرده است تا گوشی هشت‌ساله Pixel 3 XL خود را به دو ابزار کاربردی تبدیل کند: یک دوربین امنیتی موقت و یک پخش‌کننده رسانه (TV Box). نتایج این آزمایش نشان می‌دهد که تنها یکی از این دو روش ارزش دردسرهای راه‌اندازی را دارد.
تبدیل گوشی قدیمی به دوربین امنیتی؛ راهکاری عالی برای نظارت موقت
در آزمایش اول، گوشی Pixel 3 XL به عنوان دوربین و گوشی Galaxy Z Fold 6 به عنوان نمایشگر با استفاده از اپلیکیشن AlfredCamera به یکدیگر متصل شدند. این پیکربندی مزایایی مانند تأخیر بسیار کم (نزدیک به صفر) و قابلیت‌هایی نظیر تشخیص حرکت، حالت ذخیره انرژی و صدای دوطرفه را ارائه می‌دهد.
با این حال، استفاده از گوشی به عنوان دوربین امنیتی دائمی با محدودیت‌های جدی همراه است. فشرده‌سازی شدید ویدیو برای کاهش پهنای باند و زاویه دید محدودتر نسبت به دوربین‌های نظارتی استاندارد از جمله این مشکلات است. همچنین مصرف بالای باتری توسط اپلیکیشن و خطرات ناشی از اتصال دائم به شارژر مانند داغ شدن بیش از حد، باد کردن باتری و هنگ کردن برنامه وجود دارد. به همین دلیل، پیشنهاد می‌شود که به جای استفاده ۲۴ ساعته و ثابت، از این ترکیب به عنوان یک دوربین نظارتی قابل‌حمل و موقت استفاده شود؛ برای مثال، جهت مراقبت از حیوانات خانگی در پیک‌نیک، نظارت بر اتاق کودک، یا کنترل فرآیندهای طولانی مانند پرینت سه‌بعدی و رندرینگ ویدیو.
تبدیل به اندروید باکس؛ پروژه‌ای پیچیده و غیرکاربردی برای عموم
تلاش برای تبدیل گوشی قدیمی به پخش‌کننده رسانه یا اندروید باکس با چالش‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری متعددی همراه بود. از آنجا که Pixel 3 XL از خروجی تصویر بومی از طریق USB-C پشتیبانی نمی‌کند، نویسنده مجبور شد مسیر پیچیده‌ای را طی کند. او گوشی را از طریق کابل به لپ‌تاپ متصل کرد و با استفاده از ابزار scrcpy تصویر گوشی را روی مانیتور ۳۲ اینچی Samsung Odyssey G5 انتقال داد. برای حل مشکل تفاوت نسبت تصویر (۱۸.۵:۹ گوشی در برابر ۱۶:۹ مانیتور) و حذف حاشیه‌های سیاه، رزولوشن گوشی از طریق کدهای دستوری به ۱۴۴۰×۲۵۶۰ تغییر یافت. همچنین از لانچر SquareHome برای ایجاد یک رابط کاربری مناسبِ کار با ماوس و کیبورد بلوتوث استفاده شد.
اگرچه این سیستم پس از راه‌اندازی اولیه به‌خوبی کار کرد و برنامه‌هایی مانند SmartTube و Spotify بدون تأخیر اجرا شدند، اما حجم تجهیزات جانبی مورد نیاز (لپ‌تاپ، مانیتور، ماوس، کیبورد و کابل‌ها) این روش را بسیار ناکارآمد می‌کند. خرید یک اندروید باکس اختصاصی و ارزان‌قیمت در بازار، بسیار منطقی‌تر و بی‌دردسرتر از این روش پیچیده است.
نتیجه‌گیری
در نهایت، استفاده از گوشی‌های قدیمی به عنوان دوربین امنیتی موقت و قابل‌حمل، راهکاری کاملاً کاربردی و ارزشمند است. در مقابل، تبدیل آن‌ها به پخش‌کننده رسانه خانگی به دلیل نیاز به سخت‌افزارهای واسط و تنظیمات پیچیده، بیشتر یک سرگرمی فنی برای علاقه‌مندان به تکنولوژی است و به کاربران عادی توصیه نمی‌شود.