در یک بعدازظهر میانه ماه مه، ده‌ها مهندس مایکروسافت و مدیران آن‌ها به صورت آنلاین و در یک اتاق جلسه در مقر شرکت در ردماند، واشنگتن، برای بحث درباره پروژه گلاس‌وینگ (Project Glasswing) گرد هم آمدند.
این غول تکنولوژی در حال تلاش برای برطرف کردن ضعف‌های کد خود بود که یک مدل هوش مصنوعی جدید به نام میتوس (Mythos) با سرعتی بی‌سابقه آن‌ها را آشکار می‌کرد. آنتروپیک (Anthropic)، غول هوش مصنوعی که میتوس را توسعه داده، دسترسی به این مدل را به سازمان‌های منتخب ارائه کرده بود که نرم‌افزارهایی را می‌سازند که توسط مردم عادی، شرکت‌ها و دولت‌ها در سراسر جهان استفاده می‌شود. هدف یافتن و برطرف کردن آسیب‌پذیری‌ها (vulnerabilities) قبل از آن بود که هکرها و دولت‌های دشمن مانند چین از ابزارهای مشابه برای جاسوسی و تخریب استفاده کنند.
هنگامی که گروه جا افتاد، یکی از مهندسان سوالی را پرسید که بر جلسه سایه افکنده بود:
«آیا میتوس «به ادعایی که آنتروپیک مطرح کرده بود، برآورده می‌شود؟»