یکی از بزرگ‌ترین موانع کاربران برای مهاجرت از ویندوز به لینوکس، همواره بحث سازگاری نرم‌افزارها بوده است. اگرچه لینوکس هزاران اپلیکیشن بومی دارد، اما بسیاری از کاربران همچنان برای کار، تحصیل یا پروژه‌های خلاقانه خود به برنامه‌های ویندوزی وابسته هستند. در این میان، لایه‌های سازگاری مانند Wine و ابزارهای جانبی آن به کاربران اجازه می‌دهند بدون نیاز به ماشین مجازی، برنامه‌های ویندوز را مستقیماً روی لینوکس اجرا کنند. در ادامه، عملکرد ۵ توزیع لینوکس که این فرآیند را تسهیل می‌کنند، بررسی شده است.
Zorin OS: بهترین و بی‌دردسرترین تجربه
توزیع Zorin OS به این دلیل در صدر لیست قرار می‌گیرد که پشتیبانی از برنامه‌های ویندوز را به عنوان بخشی از تجربه کاربری دسکتاپ خود ارائه می‌دهد، نه چیزی که کاربر مجبور باشد خودش آن را بسازد یا پیکربندی کند.
نسخه فعلی Zorin OS از فایل‌های .exe و .msi از طریق ابزار اختیاری Windows App Support پشتیبانی می‌کند. پس از نصب این ابزار، می‌توانید فایل نصب‌کننده ویندوز را مستقیماً از مدیریت فایل اجرا کرده و مراحل نصب معمولی را طی کنید. این قابلیت توسط Wine قدرت گرفته است اما کاربر را درگیر پیچیدگی‌های فنی مانند ساخت دایرکتوری‌های Wine (اصطلاحاً Wine prefixes) یا دستورات ترمینال نمی‌کند.
علاوه بر این، Zorin OS دارای یک پایگاه داده از ۲۴۰ نرم‌افزار محبوب ویندوزی است که هنگام اجرای نصب‌کننده آن‌ها، بهترین روش اجرا (نسخه بومی لینوکس، نسخه وب یا لایه سازگاری) را به کاربر پیشنهاد می‌دهد. این ویژگی، Zorin OS را به بهترین گزینه برای کاربران تازه‌وارد تبدیل می‌کند.
Wubuntu (Winux): ظاهری آشنا اما با یکپارچگی کمتر
توزیع Wubuntu که با نام Winux نیز شناخته می‌شود، رویکرد متفاوتی دارد. این سیستم‌عامل به جای تمرکز صرف روی نصب آسان برنامه‌ها، تلاش می‌کند کل محیط لینوکس را برای کاربران ویندوز آشنا جلوه دهد. دسکتاپ، منوها، آیکون‌ها و حتی مرورگر پیش‌فرض Microsoft Edge به گونه‌ای طراحی شده‌اند که کاربر احساس غریبی نکند. این توزیع حتی از اجرای برنامه‌های اندروید نیز پشتیبانی می‌کند.
با این حال، شباهت ظاهری به معنای اجرای بی‌نقص نرم‌افزارها نیست. محدودیت‌های لایه سازگاری Wine همچنان پابرجا هستند و برنامه‌هایی که وابستگی شدید به کامپوننت‌های اختصاصی ویندوز دارند، به تنظیمات دستی نیاز خواهند داشت. در نهایت، اگرچه Wubuntu برای علاقه‌مندان به ظاهر ویندوز جالب است، اما رویکرد Zorin OS بسیار منسجم‌تر و پایدارتر ارزیابی می‌شود.
Bazzite و Nobara: تمرکز روی بازی و ابزارهای گیمینگ
توزیع‌های Bazzite و Nobara پتانسیل بالای لینوکس در اجرای برنامه‌های ویندوزی را نشان می‌دهند، اما تمرکز اصلی هر دو روی بازی (Gaming) است. سیستم‌عامل Bazzite به شدت با Steam و لایه سازگاری Proton یکپارچه شده است و از ابزارهایی مانند Lutris و WineZGUI برای اجرای فایل‌های اجرایی ویندوز بهره می‌برد.
توزیع Nobara نیز که بر پایه Fedora توسعه یافته، با اعمال بهینه‌سازی‌های متعدد، فرآیند اجرای بازی‌های ویندوزی روی لینوکس را بسیار ساده کرده است. با این حال، اگر هدف شما اجرای نرم‌افزارهای کاربردی و اداری ویندوز باشد، استفاده از این دو توزیع حس کار با یک سیستم‌عامل گیمینگ را به شما می‌دهد که برای کارهای روزمره و اداری چندان بهینه و روان نیست.
Garuda Linux: قدرتمند اما مخصوص کاربران حرفه‌ای
توزیع Garuda Linux یکی دیگر از گزینه‌های محبوب میان گیمرهای لینوکس است که بر پایه Arch Linux توسعه یافته است. این توزیع نیز از اکوسیستم قدرتمند Wine و Proton برای اجرای برنامه‌ها و بازی‌های ویندوزی بهره می‌برد.
تفاوت اصلی در این است که Garuda لینوکس انعطاف‌پذیری فوق‌العاده‌ای به کاربران باسابقه می‌دهد، اما به دلیل پایه Arch خود، به هیچ وجه گزینه مناسبی برای کاربران مبتدی که صرفاً می‌خواهند برنامه‌های ویندوزی خود را بدون دردسر نصب کنند، به شمار نمی‌رود.
نتیجه‌گیری
اگر به دنبال توزیعی هستید که بدون نیاز به دانش فنی عمیق، برنامه‌های کاربردی و اداری ویندوز را برای شما اجرا کند، Zorin OS با اختلاف بهترین گزینه است. اما اگر اولویت شما اجرای بازی‌های ویندوزی است، توزیع‌های Bazzite و Nobara گزینه‌های مناسب‌تری خواهند بود.