سیستم عامل اندروید ابزارهای زیادی برای کنترل حریم خصوصی ارائه می‌دهد، اما برخی از این تنظیمات ممکن است به دلیل نام‌های فنی یا پیچیده، نادیده گرفته شوند. با این حال، فعال‌سازی این قابلیت‌ها نیازی به دانش فنی عمیق ندارد و تنها با چند کلیک می‌توان از ردیابی آنلاین و تهدیدات امنیتی جلوگیری کرد.
ردیابی‌شکن آدرس MAC
وقتی گوشی به شبکه‌های Wi-Fi متصل می‌شود، یک شناسه منحصر‌به‌فرد منتشر می‌کند که می‌تواند برای ردیابی موقعیت مکانی کاربر استفاده شود. فعال‌سازی «ردیابی‌شکن آدرس MAC» باعث می‌شود این شناسه تصادفی شود و از شناسایی و ردیابی دستگاه توسط اشخاص یا سرویس‌های مخرب جلوگیری کند. در اکثر دستگاه‌های مدرن، این قابلیت به صورت پیش‌فرض فعال است، اما می‌توان آن را در تنظیمات Wi-Fi بررسی کرد: وارد لیست شبکه‌ها شوید، روی آیکون چرخ‌دنده شبکه مورد نظر ضربه بزنید و به بخش «نوع آدرس MAC» مراجعه کنید تا مطمئن شوید روی حالت تصادفی تنظیم شده است.
DNS خصوصی امن
استفاده از تنظیمات پیش‌فرض باعث می‌شود درخواست‌های DNS به صورت متن رمزگذاری نشده ارسال شوند که به اینترنت‌سازها و مالکان شبکه اجازه می‌دهد فعالیت کاربر را مشاهده کنند. با فعال‌سازی «DNS خصوصی» و استفاده از پروتکل‌هایی مانند DNS over TLS (DoT) یا DNS over HTTPS (DoH)، درخواست‌ها رمزگذاری می‌شوند و فعالیت آنلاین کاربر پنهان می‌ماند. برای فعال‌سازی، به تنظیمات اتصال بروید، گزینه «تنظیمات اتصال بیشتر» را انتخاب کنید و بخش DNS خصوصی را پیدا کرده و آن را روی ارائه‌دهنده مورد نظر خود تنظیم کنید.
حفاظت پیشرفته
«حفاظت پیشرفته» قوی‌ترین ویژگی امنیتی داخلی گوگل است که برای محافظت در برابر حملات طراحی شده است. این قابلیت از گوشی در برابر دسترسی توسط اشخاص ثالث، حملات باگ حافظه، برنامه‌های ناامن و شبکه‌های 2G که ناامن هستند محافظت می‌کند. همچنین از کاربر در برابر فیشینگ و اسپم در پیام‌های گوگل محافظت می‌کند. فعال‌سازی این قابلیت به سادگی یک دکمه است و در دستگاه‌های پیکسل در بخش «امنیت و حریم خصوصی» و در سایر دستگاه‌های اندروید در مسیر «خدمات گوگل» > «همه خدمات» > «حفاظت پیشرفته» قابل دسترسی است.